Gülistan Doku: Vicdanımızın Yarası, Adaletin Sınavı | Haydar ÖZKAN

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

5 Ocak 2020

Munzur’un soğuk sularının kenarında, bir üniversite yurdunun kapısında başlayan ve altı yıldır hiç bitmeyen bir acı.

Gülistan Doku, hayalleri olan genç bir öğrenci… Bir anda yok oldu. Geride annesinin feryadı, ablası Aygül’ün gözyaşları, babasının suskun çaresizliği kaldı. “Kızım nerede?” sorusu, altı yıldır bu ülkenin vicdanında yankılanıyor. Hiçbir anne evladının akıbetini bilmeden yaşamamalı, hiçbir kardeş böyle derin bir boşlukta bırakılmamalı.

Nisan 2026’da adalet mekanizması nihayet harekete geçti. Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın yürüttüğü soruşturma, dosyayı “kayıp şahıs” statüsünden “kasten öldürme”ye çevirdi. Operasyonlar yapıldı, tutuklamalar gerçekleşti. Dönemin valisinin oğlu Mustafa Türkay Sonel de “kasten öldürme” suçlamasıyla tutuklananlar arasında yer aldı. Dosyada dijital deliller, tanık beyanları ve delil karartma iddiaları bulunuyor. Ceset henüz bulunamasa da gerçeklerin ortaya çıkması için önemli adımlar atılıyor.

Bu dava, yalnızca bir hukuki süreç değil; aynı zamanda bir ailenin paramparça olmuş hayatı, bir genç kızın yarım kalmış umutları ve hepimizin ortak vicdan muhasebesidir. Aygül Doku’nun mahkeme önündeki gözyaşları, Anne Bedriye’nin titreyen sesiyle “adalet” diye haykırışı… Bunlar insani duygularımızı en derin yerinden sarsıyor. Gülistan’ın hikâyesi, adalet arayışımızın simgesi hâline geldi.

Ne yazık ki ülkemizde hâlâ “yukarıyı yalayıp yalakalık ve dalkavukluk yapan, aşağıdakileri ezen” bir zihniyet varlığını sürdürüyor. Güçlünün yanında saf tutup makam ve unvanın gölgesinde ayrıcalık devşirenler, zayıfın sesini bastıranlar, delilleri karartanlar, acıları görmezden gelenler…

İşte bu zihniyet, Gülistan gibi nice masumun hayatına gölge düşürüyor. Bir vali oğlunun korunduğu algısı, bir gencin sesinin duyulmadığı sistem, tam da bu yalakalık ve ezme kültürünün ürünüdür. Elbette adalet, duygularla değil delillerle tecelli etmelidir. Masumiyet karinesi hepimizin güvencesidir. Ne bir unvan ne de bir makam, hukukun üstünlüğünü gölgeleme hakkına sahiptir. Fakat bir gencin hayatının karanlıkta kalmasına da kayıtsız kalamayız. Altı yıllık gecikme hepimizi üzmüştür; şimdi ise gerçeğin aydınlanması için umut doğmuştur.

Gülistan Doku’nun davası, ülkemizde benzer acıların bir daha yaşanmaması için bir turnusol kâğıdıdır. Gerçeklerin er ya da geç ortaya çıkma gibi bir huyu vardır; “kan batmaz” derler ya, işte onun misali…

Adaletin gecikse de er geç tecelli etmesi, güçlüye de güçsüze de aynı mesafede durması en büyük temennimizdir.Ülkemizde böyle olayların olmaması ümidiyle.

Haydar Mirsad ÖZKAN
Yeniden Refah Partisi İslahiye İlçe Başkanı